Биомасс гэдэг нь ургамал, амьтнаас гаралтай органик бодисыг хэлнэ: мод, модны үртэс, сүрэл, хөдөө аж ахуйн үлдэгдэл, бууц, хүнсний хаягдал гэх мэт. Ургамал өсөхдөө агаараас CO2 шингээдэг тул биомассыг шатаахад ялгарах CO2 нь тухайн мөчлөгт агаараас авсантай тэнцдэг гэж үздэг. Энэ шалтгаанаар зөв менежменттэй тохиолдолд биомассыг сэргээгдэх эх үүсвэр гэж ангилдаг.
Биомассыг эрчим хүч болгох хэд хэдэн арга бий. Хамгийн энгийн нь шууд шатааж дулаан, уур гаргах бөгөөд Европын олон ДЦС нүүрсний оронд модны үртэсний шахмал түлш ашиглах болжээ. Хоёр дахь нь агааргүй задрал (анаэробын исгэлт) юм. Битүү саванд бууц, хүнсний хаягдал, ургамлын үлдэгдлийг бактериар задлуулахад метан голлосон биогаз үүсдэг. Биогазыг шатааж цахилгаан, дулаан гаргах эсвэл цэвэршүүлж байгалийн хийн сүлжээнд нийлүүлэх боломжтой. Үлдсэн шингэн нь чанартай бордоо болдог.
Биомассын давуу тал нь нар, салхинаас ялгаатай нь хүссэн үедээ эрчим хүч үйлдвэрлэж болдог, хог хаягдлын асуудлыг шийддэг явдал юм. Харин ой модыг их хэмжээгээр огтлох, хүнсний газар тариаланг түлшний ургамлаар солих нь байгаль орчин, хүнсний аюулгүй байдалд сөрөг нөлөө үзүүлж болзошгүй тул тогтвортой эх үүсвэрээс авах нь чухал.
Монгол Улсад жил бүр асар их хэмжээний малын бууц үүсдэг бөгөөд жижиг биогазын төхөөрөмжөөр малчин өрх, фермүүдийг хий, бордоогоор хангах, хотын хүнсний хаягдлыг эрчим хүч болгох боломж бий гэж судлаачид үздэг.
Сэтгэгдэл үлдээх
Таны имэйл хаяг нийтлэгдэхгүй. Заавал бөглөх талбарууд * тэмдэглэгээтэй
